Het Klimt-spoor in Wenen: de schilder volgen door zijn stad
Gustav Klimt (1862–1918) is de meest bekende schilder die met Wenen geassocieerd wordt, maar zijn relatie tot de stad was gecompliceerd. Hij werd geboren in Baumgarten (nu het 14e district), groeide op in armoede, studeerde aan de Weense Kunstnijverheidsschool en bracht zijn hele carrière door in een stad die hem afwisselend vierde en schandaliseerde.
Zijn werk werd pornografisch genoemd door de Weense Universiteitssenaat; zijn drie Universiteitsschilderijen werden veroordeeld door het Oostenrijkse Ministerie van Onderwijs. Hij gaf nooit les, bekleedde geen academische positie, weigerde staatsonderscheidingen. Hij woonde samen met twaalf katten, zou naar verluidt 14 kinderen hebben verwekt, liep elke dag naar zijn atelier en stierf in februari 1918 aan een beroerte, nadat hij bijna niets citeerbaars over zijn eigen werk had gezegd.
Zijn schilderijen zijn in Wenen. Hier is waar.
| Waar | Belvedere, Secession-gebouw, Kunsthistorisches Museum, Burgtheater |
| Benodigde tijd | Een volledige dag voor alle vier; een halve dag voor alleen Belvedere + Secession |
| Kosten | Belvedere ongeveer 17 €, Secession ongeveer 6,50 €, KHM-trappenhuis gratis te bekijken |
| Beste tijd | Doordeweekse ochtend, vóór 10:00, voor de Klimt-zalen van het Belvedere |
| In de buurt | Het Leopold Museum voor Klimt-tekeningen en Schiele |
De volledige Klimt-route gids beschrijft een aanbevolen route als je alles in één dag wilt zien in plaats van mijn dagboekvolgorde te volgen.
Het Belvedere: het essentiële adres
Het Bovensteen Belvedere (Prinz-Eugen-Strasse 27, 3e district) heeft de belangrijkste Klimt-collectie ter wereld. De Kus (1908), Judith I (1901) en zeven andere grote werken zijn in de permanente collectie.
Ik arriveerde om 9:05 op een junidinsdag, voor de bussen. De kamer met “De Kus” (Zaal 8, eerste verdieping) had twee andere bezoekers. Dit is van belang omdat “De Kus” — 180 × 180 cm, olieverf en goudblad — een schilderij is dat onderzoek beloont zonder concurrentie om ruimte. Het goudblad-patroon (het kostuum van de man in geometrische vierkanten, dat van de vrouw in afgeronde bloemvormen — een genderverschil gecodeerd in de oppervlaktextuur) duurt enkele minuten om goed te zien. De kliffrand waarop de twee figuren lijken te zitten. Het licht zijwaarts gedraaide hoofd van de vrouw, wat ofwel zaligheid of terughoudendheid suggereert. Hoe het goud domineert en de gezichten en handen de enige naturalistische elementen zijn.
De Wenen: Belvedere en het Beste van Gustav Klimt privétour geeft de Belvedere-Klimt-collectie de diepte die ze verdient — de privégids legt de symboliek in Judith I uit, de relatie tussen Klimts gouden periode en de Byzantijnse mozaïeken die hij bestudeerde in Ravenna.
Toegang: Online reserveren is handig voor het tijdslot. Liever op eigen houtje rondlopen? Dan volstaat een toegangsticket voor het Bovenste Belvedere en de permanente collectie om bij de Klimt-zalen te komen.
Het Secession-gebouw: het stichtingsmanifest
Het Secession-gebouw (Friedrichstrasse 12, 1e district) werd in 1897 gebouwd voor Klimts groep kunstenaars die zich losmaakten van het conservatieve Weense Künstlerhaus — de Weense Secession, oprichters van de Jugendstil-beweging in Oostenrijk. De gouden laurierkoel (de “gouden kool”, zoals de Wieners het noemden, affectionately), de inscriptie boven de deur (Der Zeit ihre Kunst, der Kunst ihre Freiheit — Aan elk tijdperk zijn kunst, aan de kunst zijn vrijheid).
De Beethoven-fries in de kelder is Klimts grote overgebleven decoratieve werk — 34 meter fries geschilderd in 1902 als respons op Beethovens Negende Symfonie. De panelen: “Het verlangen naar geluk” (zwevende vrouwelijke figuren, knagende worm, Gorgo’s), “De vijandige krachten” (de ridder in gouden wapenrusting die het Typhon-monster bestrijdt), “Het koor van het paradijs” (figuren in de goudblad-stijl die zijn latere werk zou definiëren). Toegang €6,50; de Fries alleen rechtvaardigt dit.
Het Kunsthistorisches Museum: het vroege werk
Het Kunsthistorisches Museum (Maria-Theresien-Platz, 1e district) heeft Klimts vroege decoratieve werk op zijn muren — letterlijk. De plafondpanelen en beeldvullende schilderijen in de grote traptrap (1890–1891) zijn van de jonge Klimt en zijn atelier, in opdracht gemaakt voor de opening van het KHM. Ze tonen oude Egyptische, Griekse en Romeinse kunst door allegorische vrouwelijke figuren — de academische stijl die de Secession al snel zou verwerpen, maar vakkundig en interessant op zich.
Kijk omhoog naar het trapplafond als je aankomt. De door Klimt geschilderde secties zijn aan de rechterkant van de hoofdtrap (kijk naar de individuele panelen voor de handtekeningsstijl die begint te verschijnen). Als u van plan bent de galerijen voorbij de trap te verkennen, kunt u met een dagticket voor het museum in uw eigen tempo rondlopen.
Het Burgtheater: de verloren friezen
Het Burgtheater (Dr.-Karl-Lueger-Ring 2, 1e district) heeft Klimt-plafonschilderijen in de grote traptrap — het Shakespeare-theater in Londen (met portretten van het eerste publiek van de Globe, inclusief Shakespeare zelf), het Altar van Dionysos en het oude Griekse theater in Taormina. Deze werden in opdracht gemaakt in 1886–1888 toen Klimt nog in de academische traditie werkte. Toegang tot het Burgtheater voor begeleide rondleidingen omvat de traptrap.
Wat verloren ging: Klimts drie Universiteitsschilderijen — Filosofie, Geneeskunde en Jurisprudentie — waren de meest ambitieuze en de meest controversiële werken van zijn carrière (1900–1907). Alle drie werden vernietigd door brand in Schloss Immendorf in mei 1945, toen terugtrekkende SS-troepen het kasteel verbrandden waar ze voor veilig bewaring waren opgeslagen voor Geallieerd bombardement. Wat resteert: historische foto’s, voorbereidende schetsen. Het verlies is een van de grote culturele tragedies van de 20e eeuw.
Wat Wenen bewaart van Klimt
Voorbij de grote werken: het Leopold Museum (MuseumsQuartier, 7e district) heeft Klimt-tekeningen en -studies in zijn collectie naast de grootste Schiele-collectie ter wereld. Het Wien Museum (Karlsplatz 8) heeft Klimts portret van Sonja Knips (1898) — een van zijn beste vroege werken, de iriserende jurk die al de richting suggereert die hij zou nemen.
De Klimt Villa (Feldmühlgasse 11, 13e district) — het atelierhuis in Hietzing waar Klimt werkte van 1911 tot zijn dood. Open voor bezoekers dinsdag–zondag in de warmere maanden. Het tuinatelier is intact; de schetstafel, het materiaal gebruikt in zijn collagewerken, de modelstandaard. Een plek waar werk werd gemaakt in plaats van bewonderd.
Wenen bewaart Klimts belangrijkste werk, maar wat het niet bewaart — de Universiteitsschilderijen, de tekeningen die hij in het laatste decennium maakte en casually verdeelde — herinnert je eraan dat het archief van het leven van elke kunstenaar altijd onvolledig is, altijd een onderhandeling tussen wat overleefde en wat de wereld besloot te bewaren. Het Belvedere en de Secession zijn de essentiële adressen. Wat die muren bevatten is wat er van over is.
Een praktische route van één dag
Als je maar één dag hebt, is de volgorde belangrijker dan het lijkt — het Belvedere wordt vanaf de late ochtend druk en de kelderzaal met de Beethovenfries in de Secession is klein genoeg dat een paar touringcars hem al kunnen vullen.
- 09:00 — Bovenste Belvedere, vóór de touringcars. Zie onze volledige gids Belvedere-paleis voor tickettiming en de rest van het paleis naast Klimt.
- 11:00 — Secession-gebouw, een wandeling van 20 minuten of twee tramhaltes verderop, voor de Beethovenfries.
- 13:00 — lunch, daarna het trappenhuis van het Kunsthistorisches Museum — zelfs een kort bezoek is de moeite waard voor de vroege plafondpanelen; zie de gids Kunsthistorisches Museum voor de rest van de collectie.
- Middag — Leopold Museum in het MuseumsQuartier, voor Klimt-tekeningen naast ‘s werelds grootste Schiele-collectie — onze gids Schiele en de Weense Secession legt uit hoe het werk van de twee schilders zich tot elkaar verhoudt.
Overnachten in of vlakbij de Belvedere-wijk maakt de eerste stop ontzettend eenvoudig en is het overwegen waard als Klimt de belangrijkste reden voor je bezoek is.
Klimt in context: de stad rond de schilderijen
Klimt wordt begrijpelijker zodra je het Wenen ziet waarin hij werkte. De monumentale gebouwen van de Ringstrasse waren nog nieuw toen hij begon, en de decoratieve opdrachten waarmee zijn carrière van start ging, hoorden bij die bouwgolf. Onze wandeling langs de architectuur van de Ringstrasse is een goede aanvulling op de haltes bij het Burgtheater en het Kunsthistorisches Museum, omdat ze de gevels en trappenhuizen laat zien als onderdelen van één ambitieus project.
Het verhaal van het rijk waarin hij leefde vind je in onze gids over de Habsburgse geschiedenis voor reizigers, en Frans Jozef en Sisi behandelt het hof waarvan de Secession de smaak wilde uitdagen. Wil je zien hoe de jongere generatie op Klimt reageerde, dan pakt de gids over Schiele en de Weense Secession de draad op waar dit dagboek ophoudt.
De route combineren met de rest van Wenen
Een Klimtdag hoeft niet alleen over Klimt te gaan. De tuinen van het Belvedere en het Onderste Paleis komen aan bod in de gids over Paleis Belvedere, en de Albertina ligt dicht genoeg bij het centrum om in een andere ochtend te passen: zie de gids over het Albertina Museum als je interesse hebt in tekeningen en grafisch werk. Voor een bredere blik op wat nog meer je tijd waard is, helpt de gids over de beste musea van Wenen je te kiezen wat je houdt en wat je laat vallen.
Tussen de musea door zijn de koffiehuizen van de stad de natuurlijke plek om je voeten te laten rusten, en Klimts eigen tijd is de tijd van de grote cafés. Onze gids over de beste koffiehuizen in Wenen en de tips over de etiquette in het koffiehuis behoeden je voor de gebruikelijke beginnersfouten. ’s Avonds passen de gids over de Wiener Staatsoper en het klassieke-muziekprogramma goed bij de Beethovenfries, want die fries is zelf een antwoord op Beethoven.
De route afstemmen op je verblijf
Hoeveel van de route je kunt doen, hangt af van hoe lang je in de stad bent. Bij een kort verblijf laat het driedaagse programma ruimte voor het Belvedere en de Secession, terwijl je met het viertdaagse programma zonder haast ook het Kunsthistorisches Museum en het Leopold Museum kunt toevoegen. Weet je niet hoe lang je moet blijven? Onze gids over hoeveel dagen je in Wenen nodig hebt geeft een eerlijk antwoord. Overweeg je een sightseeingpas, lees dan eerst de review van de Vienna Pass en reken uit of de musea op je lijst echt opwegen tegen de prijs. Voor de buurt rond de eerste halte is de pagina over de wijk Belvedere een goed vertrekpunt, en de pagina over de Innere Stadt beschrijft het centrum waar het Burgtheater en het KHM staan.
Bezoek je Wenen voor het eerst, dan laten ons dagboek over een eerste keer in Wenen en het verslag van een week in Wenen zien hoe de Klimthaltes in een langere reis passen, en de gids over fotogenieke plekken in Wenen is het bekijken waard voor de buitenkanten, want fotograferen in de interieurs is niet altijd toegestaan.
Meer tours op Viator
Best beoordeelde ervaringen met geverifieerde reviews, boekbaar op Viator (een Tripadvisor-bedrijf).
ViatorBratislava Post-Communism Tour
ViatorGuided City and Castle Tour from Bratislava
Viator3 Hours Budapest Segway Grand City Tour Buda, Margaret and Pest
Viator